Reiservaring van Jeanne (2015)

Begin mei 2015 begon ik, samen met de hele Lourdesgroep Alkmaar, aan mijn tweede bedevaart naar Lourdes. Was ik de vorige keer fit maar met een bijna genezen gebroken enkel, dit keer was er van fit-zijn geen sprake meer. Ik ben inmiddels 75 jaar en mijn hart heeft me kort geleden verteld dat ik daar rekening mee moet gaan houden. Maar ik mocht van de cardioloog mee: oh, u gaat naar Lourdes? Dat is ook medisch betrouwbaar hoor. Gaat u maar, en geen zorgen.

Nou, die kon ik meteen al loslaten. Er wordt zó goed voor ons bedevaartgangers gezorgd! Die vrijwilligers verdienen allemaal een Pro Ecclesia volgens mij! Wat een wijze, zorgzame en nuchtere mensen. Die ervoor zorgden dat het ons aan niets ontbrak.

Ook niet aan troost en begrip toen ik op de tweede dag ineens op een woord van een begeleider mijn tranen liet gaan. Zo afhankelijk worden, en tegelijk leren verzorgd te worden in plaats van voor anderen zorgen. En wat kreeg ik terug? Jeanne, je bent zo juist een echt mens!

Het is een klein maar voor mij belangrijk voorbeeld van wat onze moeder Maria op deze plaats uitstraalt en, daar ben ik echt van overtuigd, in alle bedevaartgangers opwekt. De gang naar en door de grot waar Bernadette Maria ontmoette was dan ook voor mij een ontroerende…. Stil me laten duwen in de rolstoel langs de vochtige muur van de grot… het blijft een troostende ervaring waar ik de nabijheid van Maria heel sterk voel.

En dan zijn er de vieringen. Ik heb ze niet allemaal meegemaakt; met name de massale viering in de ondergrondse kerk heb ik aan me voorbij laten gaan. Reden? De rituelen moeten wel (en dat begrijp ik vanuit mijn werk ook als voorganger in de eredienst heel goed!) uitvergroot worden. Dat gebeurt dan ook; en dus mis ik de intimiteit die voor mij zo belangrijk is in een viering. Maar dat is persoonlijk dus; anderen voelen zich juist opgenomen in een warme, alom aanwezige sfeer!

Maar de vieringen bij de grot, lopend en geduwd wordend langs de kruiswegstaties, de grote viering van de handoplegging, het raakte me steeds dieper tot ik me helemaal vanbinnen als het ware schoongewassen voelde.

En wat hébben we een lol gehad samen! Gelachen! Na het eten een keer met de andere gasten in het hotel de polonaise gedanst… Wat een wijs idee was dat, waarin onze pastoor met liefde en plezier voorging! De intense

ervaringen kregen zo een voor onze lieve Heer gedanste uitweg! En wat hebben we gebeden en omhelsd…

En lekker gegeten ook! En veel gegeten, dat ook. Twee kilo aangekomen en die raakt een mens op mijn leeftijd niet zomaar meer kwijt! Koffie gedronken op terrasjes waar de gérant ons in het Nederlands begroette!

En telkens als we op weg gingen, zaten daar aan de weg de bedelaars. Slapende, grote kinderen op schoot, kleine meisjes die duidelijk zich dood verveelden… We kregen advies ze niets te geven omdat de gemeente Lourdes hen al verzorgde. Ook in Frankrijk zijn sociale voorzieningen. En dan was er de getuigenis van ervaringen Lourdes-vrijwilligers: ze worden als het donker wordt met grote auto’s opgehaald. Een paar keer zei ik tegen een wat bozige mannelijke bedelaar: travaillez! Ga werken! En meteen spuugde hij naar me en begon te schelden….

Wat er ook opvallend was: de gewapende soldaten die in groepjes van twee patrouilleerden. Was er ook in Lourdes gevaar voor aanslagen, daar in het zuiden van Frankrijk? Blijkbaar…! Het voelde dubbel: we werden beveiligd aan de ene kant en moesten leren dat ook hier terroristen hun slag misschien wel wilden slaan! Ik bad voor de vele vredelievende moslims én voor ook hun vijanden, de radicale terroristen die het daar in het zuiden op synagogen en kerken hadden voorzien. Maar op de grote pleinen rond het heiligdom heerste de vrede van Maria! Daar was iedereen kalm, daar werd niet luid gesproken en kon ik haar vereren die ons met haar ‘JA’ tegen ook onze Heer haar zoon Jezus geschonken heeft. Wat een vrouw, deze heilige Maria!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAThuisgekomen zei ik tegen mijn, protestantse, echtgenoot: zoals gelovigen daar met elkaar omgaan, zó zou de Kerk moeten zijn! Delend, samenkomend, liefhebbend.

En wat zei hij tegen mensen die vroegen hoe ik het had gehad? ‘Ze is vanbinnen helemaal opgebloeid’. En zo is het.

In september is er weer een bedevaart geregeld door de Lourdesgroep Alkmaar.

Laat u helen daar, heil ervaren. En vooral heel veel liefde.

Het was een gezegende bedevaart voor mij. En die ervaring wens ik alle parochianen toe!

Jeanne Kruijff.

(Bericht is ook geplaatst op de website www.matthiaslaurentius.nl, Parochie Alkmaar-Zuid)